Çoğu zaman, birçok durumda kendimizi kaybolmuş hissederiz. Özellikle kötü haberler aldığımızda, başarısızlıkla savaştığımızda yolumuzu kaybettiğimizi düşünürüz. Hayatı yaşamayı, bizim için çok önemli bir amaç gibi görüyoruz. Ancak bazen kendimizi kayıp hissediyor ve bu amacı anlayamadığımız günlerden geçiyoruz. Hayatın belirsizlikleriyle yaşamayı bir dereceye kadar öğrendik, her şeyi kontrol edemeyeceğimizi de biliyoruz. Ama yine de kaybolmuşluk hissinden kaçamıyoruz.

Kaybolmuş hissetmenin tek bir nedeni yoktur. Birçok durumda kaybolmuş hissetmeniz normaldir. Belki geleceği olmayan bir işte çalışıyorsunuzdur, belki okuduğunuz bölümü sevmiyorsunuzdur. Hayatınız normal seyrindeyken bile kaybolmuş hissedebilirsiniz.

Kaybolmuşluk hissini hayatımızdan tamamen çıkaramasak da azaltmak için bir şeyler yapabiliriz:

1. Kendinizi tanıyın.

Şu an kaybolmuş hissetmenizin bir sebebi, kim olduğunuzu gerçekten bilmemeniz olabilir. Kendinizi tanımaya çalışıyorsunuz belki ama ne yaptığınız, ne giydiğiniz, ne söylediğiniz veya başkalarının görüşlerine göre neler hissettiğiniz sizi oluşturmaz.

Düzenli olarak yalnız zaman geçirin. Ama bu birkaç dakika değil. Neler hissettiğinizi anlamak için saatler harcayın. Sevdiğiniz ve sevmediğiniz şeyleri keşfedin. Yalnız geçirdiğiniz zamanlar çok değerlidir. Zaman içinde başkalarıyla olmaktan kendinizi kaybettiniz ve şimdi yalnız kalmanın tadını çıkarma zamanı! Bunu deneyin ve kendiniz hakkında öğrendiklerinizin sizi nasıl şaşırttığını keşfedin.

2. Ekrandan uzaklaşın.

Medyayı ve teknolojiyi seviyoruz ama bu şeyler yüzünden hayatta olmanın gerçekte ne anlama geldiğini unuttuk. Zamanımızın çoğunu sosyal medya veya dizi/film izleme platformlarında geçirdiğimizde amacımız arka plana atılır. Başkaları ve hatta izlediğimiz karakterler oluruz.

Gerçek şu ki bir şeyler izlemeye veya sayfaları kaydırmaya devam ettiğimiz sürece, önceliklerimiz her seferinde biraz daha azalır. Uzaklaşmak ise gittikçe zorlaşır. Hedeflerimizi önemsiz görmeye başlarız ve hatta onları hatırlamayabiliriz bile. Ancak iyi tarafı ise ekrandan uzaklaşmak için asla geç değildir.

3. Kendinizi zorlayın.

Çoğu zaman yapmayı sevdiğimiz/yapmayı istediğimiz/yapmak zorunda olduğumuz şeyleri yapmakta zorlanıyoruz ve hatta bahaneler üretiyoruz. “Kendimi kötü hissediyorum”, “depresyondayım”, veya “bugün değil, belki yarın” diyerek kendimizi avutuyoruz. Böyle davrandıkça da kaybolmuş hissetmeye başlıyoruz.

Kendimizi hapsettiğimiz kafesten çıkmak için yapmamız gereken kendimizi zorlamak. Uyandığımız her sabah, aslında bizler için bir motivasyon çağrısı! Bazı günler diğerlerinden daha zor olabilir. Ancak amaç, genellikle sabah rutinimizin zihinsel bir parçası olan bu zorlamayı gerçekleştirmektir. Zamanla, yataktan çıkacak ve bir amaca doğru adım atacak gücü kendimizde bulacağız.

4. Başka birine yardım edin.

Eğer kaybolmuş hissediyorsanız yapılacak en iyi şeylerden biri yardım edecek birini bulmaktır. Bu bir hayır kurumu olur, gönüllülük esaslı bir kurum olabilir veya en basitinden kendi anne/babanıza yardım etmek olabilir, hiç fark etmez.

Hissedeceğiniz duygu muhteşemdir ve ne kadar küçük olursa olsun, bir fark yarattığınızı bilmek olgunlaşmanıza yardımcı olur. Bu olgunluk, genellikle karmaşayı hayatınızdan temizlemenizi sağlar.

5. İyimserlik her zaman kazandırır.

Kaybolmuş hissettiğimizde iyimser olmaya çalışmak yardımcı olur. Hedeflerinizi ve amaçlarınızı göremez olduğunuzda, tünelin sonundaki ışığı görmek için elinizden gelenin en iyisini yapmaya çalışın.

Görevimiz şu: Cevap alana kadar her küçük iyilik şeridini, her ışığı ve her pozitif kelimeyi takip edin. Sonra bu pozitifliği yakalayın ve gitmesine izin vermeyin! Bir süre sonra, elinizdeki bu pozitiflik, çevrenizi saran karanlığı itecektir. Amacınızı bulmak, hedefe ulaşmak olumlu bir tutum gerektirir.

Hayatta kaybolmuş hissediyorsanız, henüz göremeseniz bile yol oradadır. Bazen hayatta amacımızı bulamayız ve bu da motivasyon eksikliği ve depresyon yaşamamıza neden olur. Bunu zaman zaman hepimiz yaşarız. Bu sefer ertelemeye başlarız her şeyi. Gerçek şu ki, yarını kimse bize vaat etmiyor, hedeflerimiz ve hayallerimiz bizi bekliyor. Bu güzel dünyada kaybolmayalım.

Hepimizin bir amacı var, hadi onu bulalım!